Grzegorz Stec – ur. 24 stycznia 1955 roku w Krakowie. W 1981 ukończył krakowską Akademię Sztuk Pięknych, dyplom uzyskał na Wydziale Grafiki u prof. Włodzimierza Kunza, malarstwo studiował u prof. Jana Świderskiego. W latach 1996-2002 był rezydentem The Society for Arts w Chicago, w latach 2008–2009 wystawiał w Nowym Jorku. Miał ponad 80 wystaw indywidualnych w prestiżowych galeriach w Polsce, USA, Szwecji, Francji, Niemczech, także w polskich placówkach dyplomatycznych: Konsulacie Generalnym Rzeczpospolitej Polskiej w Nowym Jorku (2008), w Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku (2009), Instytucie Polskim w Lipsku (2014) oraz w Berlinie, we współpracy z Ambasadą Rzeczypospolitej Polskiej (2015). O twórczości artysty TVP nakręciła film „Zadręcza mnie zapach czerni” (1991, reż. Cezary Nowicki). Grzegorz Stec jest również poetą, wydał dwa tomiki poetyckie: „Nikt tu nie szuka odpowiedzi” (1999) oraz „Melencolia” (2007). W 2019 r. otrzymał odznaczenie Honoris Gratia, przyznawane przez Prezydenta Miasta Krakowa. W 2025 roku otrzymał wyróżnienie podczas Art Capital 2025 w Paryżu, przyznane przez Société des Artistes Français. Mieszka w Krakowie.
Malarstwo Grzegorza Steca reprezentuje typ sztuki wizyjnej, podejmującej uniwersalne tematy, a zarazem emocjonalnie reagującej na doświadczenia współczesności. Artystę inspiruje europejska tradycja malarska (podziwia m.in. niektóre dzieła Albrechta Dürera, Diego Velásqueza, Hieronima Boscha, Francisca Goyi, Rembrandta, Albrechta Altdorfera, Matthiasa Grünewalda, Chaima Soutine, Francisa Bacona oraz Witolda Wojtkiewicza, i Józefa Gielniaka), stworzył jednak swój własny, rozpoznawalny malarski język i wizję świata. Stec wypracował własną technikę malarstwa olejnego, która w przypadku czarnych obrazów polega na osiąganiu technicznych efektów zbliżonych do mezzotinty, zaś w przypadku barwnych płócien na spontanicznym, intuicyjnym tworzeniu podczas pierwszych gorących sesji, a potem mozolnym i perfekcyjnym dopracowywaniu detali. Jego obrazy są rozpoznawalne, mimo różnorodności tematów, form i formatów, które uprawia (od miniatur po płótna wielkoformatowe, strzelistych wertykalnych figur po podłużne horyzontalne realizacje). Malarstwo Grzegorza Steca charakteryzuje dramatyzm, eksplozja treści pochodzących z głębokich pokładów nieświadomego, obnażająca lęki, przeczucia, zachwyty i szaleństwa jednostek i zbiorowości. Twórczość ta jest z gruntu poetycka, odległa od realistycznej dosłowności, oparta na metaforyzacji i sięgająca do duchowych przestrzeni, które najlepiej oddaje światło, główny bohater tych płócien. Istotną część twórczości artysty stanowią unikatowe czarne obrazy olejne, najbardziej osobista jego wypowiedź, które nazywane bywają próbami wizualizacji czystego światła.
